Pencere

penceremin onunde bir pencere,

yanimdaki cumbanin isigi vurur gozlerime,

mutlu olurum biri varmis gibi az ileride,

bu salonda, iceride.

neden bilmem…

bir isiktir gelen gecenin icinden,

bir mutluluk sebebi,

isik sari ve sicak…

gecenin yildizlari yoktur,

kafami kaldirip bakmazsam camdan gokyuzune.

eger istemezsem sadece masa ve duvar…

oysa ilerimde bir cizgi seklinde deniz kiyisi.

gormezsem karsimdakinin bile gozleri yoktur,

ne kadar derinse bosa,

duymazsam sozleri yok…

belki agzini bile gormem.

ama istersem eger bir isik geliyor ya penceremin onunden,

sari ve sicak,

biri varmis gibi iyi bile hissedebilirim,

oyun oynarim,

derim ki hemen su cumbanin arkasinda belki.

isteyince olmaz mi ki goz, agiz?

duymaz mi insan denilenleri, gormez mi aslinda var olan gozleri…

insan isteyince.

insan isteyince karsinda olmasa bile,

gozlerini kapatip hayalini aklina getirmez mi mesela?

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: