Bu Akşam…

 Bir saat önce dolmuşun içinde Boğaz Köprüsü’nden geçerken düşünüyordum. Romantik bir İstanbul akşamıydı. Joy FM dinliyordum. Yağmur yağmış ben geçmeden karşıya, çoktan dinmişti. 

 Elbette daha yakışıklıları çıkardı karşıma, ama ben onun bakışlarını seviyordum. Düzgün ellerini. Daha başarılıları çıkardı karşıma. Ama ben onun mütevaziliğini seviyordum. Başarısına rağmen mütevazi oluşunu. Daha mutlu olmak mı? Onunla daha mutlu olmak için uğraşabilirdim. Ama sadece daha mutlu olmak önemli değildi, onunla mutluydum, bu bana yeterdi. Onu seviyordum ben. Bu tuhaf değildi, bu kocamköylülük değildi. Kariyer için yalnızlık gerekmezdi. Sevmek, bir zayıflık değil, bir zenginlikti.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: