Nefes

Bunlar daha bahar, dedim, hava güzel, insanlar cıvıl cıvıl. Bunların daha kışı olacak. O zaman nasıl olacak üzüntüm? Gitsem, çok uzak bir yerlere gitsem…Köyvari, herkesin rutin uğraşlarının olduğu, belki de bambaşka bir ülkeye gitsem.

En kötüsü de, üzülürsünüz, üzülürsünüz ama üzüldüğünüze inanmazlar, daha da üzülün diye bastırırlar, hatta aslında üzülmeniz için sebep olacak hiç bir şey yapmamışken…bir de hadi diyelim üzülünebilecek bir şey olsa kim bilir nasıl suçlayacaklar.

Bir o odaya gidiyorum, bir bu odaya geliyorum, nereye otursam onu bile bilmiyorum. Nereye otursam kasvetli sanki…Yazacak gücüm bile yok aslında. O kadar gergin ki ellerim…Dışarıda yaşanan yazla aramda bir pencere var.

Gerginken, daha da bunaltıyorlar bazen insanı ya, ben de böyle hiç bir şey yapamaz hale geliyorum. Gerçekten diyorum, alakamı kessem her yerle, yanımda bir arkadaşım olsa, ıssız bir deniz kenarında, kışın da yaşayabilir miyim? Gök gürlerse, yağmur yağarsa gözlerim dolar mı…Ara ara yalnız hissedip sensizliğin dibinde dinmez gibi gelen meraklarım korkulara dönüşür mü? Hep böyle rutin, hep böyle aynı, bir başıma bir hayat geçer mi? Ama ben öyle, öyle yorgunum ki. Şu an tek isteğim bir yere uzanıp derin bir nefes almak.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: